تولیدی ردبلیط؛ محمدعلی حسینی نسب گفت: از ابتدای امسال تاکنون بیش از یک میلیون و ۷۸۰ هزار گردشگر به فومن سفر کردهاند.
وی با بیان اینکه در مقایسه با سال گذشته شاهد رشد ۶۰ درصدی هستیم، اظهار کرد: این تعداد مسافر در ۶۲۸ هتل، هتل آپارتمان، مهمانپذیر، اقامتگاههای بوم گردی و سنتی، مجتمعهای گردشگری و واحدهای پذیرایی بین راهی این شهرستان اقامت کردهاند.
فومَن یکی از شهرهای استان گیلان و مرکز شهرستان فومن است. این شهر در ناحیهٔ جلگهای گیلان قرار دارد و در میان باغها و جنگلها و کوهستانها و شالیزارها محصور شدهاست. فومن را به خاطر مجسمههای زیادی که در آن وجود دارد با نامِ شهر مجسمهها نیز میشناسند. از زیباییهای دیگر این شهر میتوان به وجود درختان چنار بسیار زیاد در خیابانهای آن اشاره کرد. فومن به علت داشتن جاذبههای تاریخی-گردشگری مانند ماسوله و قلعه رودخان و همچنین کلوچهٔ فومن معروف است.
موقعیت
فومن در فاصلهٔ ۲۷ کیلومتری رشت،۳۵۶ کیلومتری تهران و در فاصلهٔ ۵ کیلومتری صومعهسرا (نزدیکترین شهر به آن) قرار دارد. این شهر از گذشته در مسیر مسافرانی که قصد رفتن به خلخال، ماسوله یا قلعهرودخان را دارند قرار داشتهاست. شهر یادشده در حال حاضر دارای مساحتی معادل ۲۹ کیلومترمربع بوده و در ارتفاع ۳- متر از سطح آبهای دریای آزاد است.
تاریخ
نقشهای در کتاب «مسالک و الممالک» اصطخری به نگارش قرن چهارم قمری که نام فومن در آن آورده شده. نشان میدهد نام فومن حداقل از قرن چهارم به این شهر اطلاق میشدهاست.
فومن یکی از شهرهای قدیمی گیلان است و تاریخ تأسیس آن دقیقاً مشخص نیست اما شواهد تاریخی نشان میدهد که این شهر در زمان امپراتوری ساسانی و حتی قبل از آن (۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش) مسکونی بودهاست. منطقهٔ مزبور از زمانهای دیرین، یکی از کانونهای زندگی دو تیرهٔ گیلک و تالش بوده و با اهمیتی که داشته، پرآوازه نیز بودهاست. از اواخر دوره ساسانی به بعد دو خاندان گیلانشاه و دابویهیان در فومن حکومت میکردند.
حاکم فومن در سدههای هفتم تا نهم هجری خاندان اسحاقوند بود که یکی از حکومتهای مقتدر محلی گیلان بهشمار میرفت و مورد احترام سایر امیران محلی مناطق گیلان بیه پس مانند شفت، گسکر، تولم و حتی رشت نیز بود.از متشخصترین و معروفترین چهرههای این خاندان به امیره دباج میتوان اشاره داشت که به هنگام لشکرکشی مغولان به فرماندهی اولجایتو به سرزمین گیلان در اواسط ذیقعده سال ۷۰۶ه.ق (اردیبهشت ۶۸۶ه.ش) در برابر یورش ایشان به همراهی رکابزن تولمی و یارانش به سختی پایداری نمود ولی در نهایت مجبور به پرداخت باج و خراج ابریشم گردید.